ทุจริต คำในภาษาไทย คำบาลีทุจฺจริต คำสันสกฤตทุสฺ+จริต ความหมายประพฤติชั่ว 0 0 ทุจริต อ่านว่า อ่านว่า /ทุด-จะ-หฺริด/ ทุจริต หมายถึง? พจนานุกรมไทย ทุจริต หมายถึง: [ทุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชั่ว, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางกาย เรียกว่า กายทุจริต, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางวาจา เรียกว่า วจีทุจริต, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางใจ เรียกว่า มโนทุจริต. ก. โกง เช่น ทุจริตในการสอบ, คดโกง, ฉ้อโกง, เช่น ทุจริตต่อหน้าที่. ว. ไม่ซื่อตรง เช่น คนทุจริต. (ป. ทุจฺจริต). ดูทั้งหมด ภาพประกอบทุจริต