ทุจริต

คำในภาษาไทย

คำบาลีทุจฺจริต

คำสันสกฤตทุสฺ+จริต

ความหมายประพฤติชั่ว

ทุจริต อ่านว่า

อ่านว่า /ทุด-จะ-หฺริด/

ทุจริต หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ทุจริต หมายถึง:

  1. [ทุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชั่ว, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางกาย เรียกว่า กายทุจริต, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางวาจา เรียกว่า วจีทุจริต, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางใจ เรียกว่า มโนทุจริต. ก. โกง เช่น ทุจริตในการสอบ, คดโกง, ฉ้อโกง, เช่น ทุจริตต่อหน้าที่. ว. ไม่ซื่อตรง เช่น คนทุจริต. (ป. ทุจฺจริต).

 ภาพประกอบทุจริต

  • ทุจริต บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต ทุจริต คำในภาษาไทย ทุจริต คำบาลี ทุจฺจริต คำสันสกฤต ทุสฺ+จริต ความหมาย ประพฤติชั่ว