base

เบส หมายถึง (เคมี) น. สารเคมีซึ่งทําปฏิกิริยากับกรด แล้วให้ผลเป็นเกลือหรือเกลือกับนํ้าเท่านั้น, สารเคมีที่มีสมบัติรับโปรตอนมาจากสารอื่นได้, สารเคมีที่มีสมบัติจ่ายอิเล็กตรอนคู่หนึ่งให้แก่สารอื่นได้, สารเคมีซึ่งเมื่อละลายนํ้าแล้วให้ไฮดรอกไซด์ไอออน (OH-), สารละลายที่เปลี่ยนสีลิตมัสสีแดงเป็นสีนํ้าเงินได้. (อ. base).

(n) กก

(adj) คุณภาพไม่ดี, เสื่อม

(n) จุดศูนย์กลาง

(n) ฐาน

(n) ฐานทัพ, ฐานที่มั่น

(n) ด่าง, น้ำยารักษาสี

(n) ตอ

(adj) ต่ำช้า, เลวทราม, ชั่ว, ร้าย, เลวร้าย, เลวทราม

(vt) ประจำการ

(n) พื้นฐาน

(n) พื้นฐาน, รากฐาน, ส่วนที่ต่ำที่สุด

(vt) มาจากรากฐาน

(v) มีรากฐาน

(vt) วางรากฐาน

(adj) สถุล

(n) โคน

(adj) ไพร่