ความหมายและการผันช่อง Sting
คำว่า Sting ในภาษาอังกฤษ แปลว่า กัด, ต่อย, สร้างความเจ็บปวด. เป็นคำกริยาที่ใช้บ่อย และเป็นกริยาไม่ปกติ (Irregular Verb) เพราะเปลี่ยนรูปไปเมื่อเป็นอดีต.
การผัน กริยา 3 ช่อง ของ Sting:
- ช่อง 1 (V1 - Base Form)
- Sting (สะติง) - ใช้กับปัจจุบัน หรือเมื่อตามหลังกริยาช่วย (กัด, ต่อย, สร้างความเจ็บปวด)
- ช่อง 2 (V2 - Past Simple)
- Stung (สะแตง) - ใช้อดีต
- ช่อง 3 (V3 - Past Participle)
- Stung (สะตัง) - ใช้กับ Perfect Tense หรือ Passive Voice
สรุปรูปแบบการผัน Sting:
แบบ Irregular Verb (ไม่ปกติ): Sting → Stung → Stung