ความหมายและการผันช่อง Brandish
คำว่า Brandish ในภาษาอังกฤษ แปลว่า สวัดโบก, โบกสะบัด, แกว่งอย่างข่มขู่. เป็นคำกริยาที่ใช้บ่อย และเป็นกริยาปกติ (Regular Verb) เพราะแค่เติม -ed เมื่อเป็นอดีต.
การผัน กริยา 3 ช่อง ของ Brandish:
- ช่อง 1 (V1 - Base Form)
- Brandish - ใช้กับปัจจุบัน หรือเมื่อตามหลังกริยาช่วย (สวัดโบก, โบกสะบัด, แกว่งอย่างข่มขู่)
- ช่อง 2 (V2 - Past Simple)
- Brandished - ใช้อดีต
- ช่อง 3 (V3 - Past Participle)
- Brandished - ใช้กับ Perfect Tense หรือ Passive Voice
สรุปรูปแบบการผัน Brandish:
แบบ Regular Verb (ปกติ): Brandish → Brandished → Brandished